(P)<\/p>\n\n\n\n
Podr\u00f3\u017cuj\u0105c przez kolejne \u017cycia,\nOddzielone \u015bmierci przek\u0142adk\u0105,\nWci\u0105\u017c wiele ma do przebycia,\nPozostaj\u0105c do ko\u0144ca zagadk\u0105.\n\nI tak b\u0142\u0105dzi w niewiedzy przez wieki,\nWci\u0105\u017c nie znaj\u0105c sensu istnienia.\nA gdy zn\u00f3w zamknie swoje powieki,\nZnikn\u0105 jego kolejne wspomnienia.\n\nI gdy ponownie otworzy oczy,\nGdy dobiegnie go matczyna mowa,\nI us\u0142yszy, jaki jest uroczy,\nNie\u015bwiadomie zacznie od nowa.\n\nPrzez kolejne sekundy, minuty,\nDni, tygodnie, miesi\u0105ce, kwarta\u0142y,\nZn\u00f3w za\u0142o\u017cy cz\u0142owiecze buty,\nI zn\u00f3w lata b\u0119d\u0105 mija\u0142y.\n\nW \u015bwiecie uczu\u0107, emocji i zmys\u0142\u00f3w,\nPoszukuj\u0105c marze\u0144 spe\u0142nienia,\nW labiryncie nowych pomys\u0142\u00f3w,\nZnowu b\u0119dzie unika\u0142 cierpienia.\n\nUwi\u0119ziony w czasoprzestrzeni,\nGdzie przesz\u0142o\u015bci ci\u0119\u017car go gniecie,\nI czekaj\u0105c, a\u017c przysz\u0142o\u015b\u0107 to zmieni,\nZagubiony zanurzy si\u0119 w \u015bwiecie.\n\nW gdy my\u015bl za my\u015bl\u0105 w gonitwie,\nDo tej pory we w\u0142adzy rozumu,\nOdpoczynek znajd\u0105 w modlitwie,\nNasz podr\u00f3\u017cnik wynurzy si\u0119 z t\u0142umu.\n\nP\u00f3jdzie \u015bcie\u017ck\u0105 niewydeptan\u0105,\nZ\u0142apie oddech powietrza czystego,\nBy odnale\u017a\u0107 dot\u0105d schowan\u0105\nJego drog\u0119 w g\u0142\u0105b siebie samego.\n\nI otworzy si\u0119 na nieznane,\nPozna nowe mi\u0142o\u015bci znaczenie,\nZbada to, co dot\u0105d niezbadane\nI poczuje bosko\u015bci istnienie.\n\nSpocznie chwil\u0119 w tera\u017aniejszo\u015bci,\nBy wykrzykn\u0105\u0107 z wielk\u0105 rado\u015bci\u0105:\n\u201eTak, dotar\u0142em ju\u017c do wieczno\u015bci!\nWiem, kim jestem: B\u0142og\u0105 Mi\u0142o\u015bci\u0105!\u201d\n\n\n\n<\/pre>\n\n\n\n
\n\n\n\n